Wat doe je met een oud kussensloop, een afgedankt laken of een verschoten handdoek die echt niet meer als zodanig verkocht kunnen worden? In de regio Zwolle krijgt dit textiel dankzij een mooie samenwerking tussen WaardeRing-partners een tweede leven als poetsdoek. De textielsorteercentra van Stichting Kringloop Zwolle/Noggus&Noggus sorteren geschikt textiel en verschillende scholen en dagbestedingslocaties doen het knipwerk. Wat betreft afnemers richt het project zich nu op garages en rijwielhandelaren in Zwolle. Een lokale, circulaire keten die het milieu spaart en ook nog eens zorgt voor trotse makers.
Bij het textielsorteercentrum van Stichting Kringloop Zwolle is goed, herbruikbaar textiel sinds jaar en dag van harte welkom. Hoewel er bij de inname zoveel mogelijk gecontroleerd wordt op herdraagbaarheid, is een gedeelte van wat binnenkomt niet meer als zodanig te verkopen. Het is lastig om hiervoor stabiele afnemers te vinden, terwijl het materiaal op zich nog goed dienst kan doen. In de regio Zwolle gebruiken tientallen garagebedrijven en fietsenmakers poetsdoeken. Vaak zijn die van nieuw textiel of besteld bij verre webshops. Dat kan korter, circulairder, lokaler en socialer, dacht WaardeRing.
.
nieuwe poetsdoeken-keten inmiddels volop in beweging. Bij ’t Hagenhuus hangt een gezellige sfeer van bedrijvigheid en duurzaamheid. Circulair werken zit hier bijna in het DNA. Van oud papier en karton wordt handgeschept papier gemaakt voor kaarten, en oude meubeltjes van de kringloop krijgen er een tweede leven. Sinds kort liggen er ook stapels licht gekleurd, katoenen textiel op de tafels, zoals handdoeken, kussenslopen en matrasovertrekken. Met mallen en speciale stofscharen worden hier de nieuwe poetsdoeken voor lokale garages op maat geknipt.
Voor de deelnemers, mensen met een verstandelijke beperking, is het project meer dan alleen een activiteit, het is betekenisvol werk. Begeleider Merel Blaauw vertelt: ‘Je kunt van te voren moeilijk bepalen of zoiets past bij onze mensen, of ze het kunnen en ook leuk vinden. Maar we wilden het graag proberen, dus we schaften speciale stofscharen aan en gingen gewoon aan de slag. Het was handig dat we er een duidelijke instructie en mallen bij kregen. En de deelnemers die er inmiddels mee bezig zijn, vinden het nu al een heel leuk project. Het is fijn voor hen om iets te kunnen betekenen voor een ander en de maatschappij.’ Het project is daarbij een mooi voorbeeld van duurzaamheid. De restjes die overblijven worden klein geknipt en doen dienst als vulling voor de knuffels die ook bij ’t Hagenhuus worden gemaakt.
Cor knipt geconcentreerd langs de lijnen die met een mal op een wit laken zijn getekend. ‘Ik vind het leuk,’ vertelt hij. ‘Het moet wel netjes en recht, het is precies werk. Het is ook belangrijk werk.’ Na een paar doeken wisselt hij het knippen af met een andere activiteit, zoals een puzzel of muziek luisteren. ‘Die afwisseling is essentieel’, zegt Merel ‘Er ligt geen druk op de productie, maar de kwaliteit moet goed zijn.’ Shopur, die in de andere groep werkt, heeft het tempo er al goed in zitten. ‘Het is zonde om deze lappen weg te gooien,’ zegt hij treffend. ‘Het is mooi om te doen. Ik wil graag dat het afkomt.’ Voor hem is de keuze voor het knippen heel bewust: ‘Ze hadden me ook gevraagd voor naaiwerk, maar dat is niet mijn ding. Ik vind dit veel leuker. Ieder z’n talent.’ Zo werkt het bij Philadelphia.
De Poetsdoeken-pilot is het resultaat van een gestroomlijnde samenwerking tussen WaardeRing-partners. Inzameling en selectie van het textiel gebeurt bij de textielsorteercentra van Stichting Kringloop Zwolle/Noggus&Noggus, waarna het naar arbeidstrainingscentrum TIB gebracht wordt. Daar halen andere kniplocaties zoals ’t Hagenhuus en Philaverenigd van Philadelphia, Frion, Paperclip en vso De Ambelt het op. Het project bevindt zich in de startfase: op dit moment wordt er volop geknipt, zodat er voldoende voorraad kan worden opgebouwd om er afnemers voor te zoeken. Binnenkort meer over waar de poetsdoeken te bestellen en op te halen zijn.
Voor de deelnemers in Stadshagen is er nog één grote wens. Merel: ‘We zouden het leuk vinden om met de groep een keer bij een garage te gaan kijken. Dan kunnen ze met eigen ogen zien wat er met hun werk gebeurt.’ Het zou de cirkel letterlijk en figuurlijk rond maken: van afgedankt laken naar de handen van een monteur, met dank aan de mensen van ’t Hagenhuus.
